Met zes auto’s begonnen we op zaterdag 21 februari aan de rit naar Hellendoorn, vijf kwartier rijden, voor de 1/8-finale in het Bekertoernooi. Met vijf door vakantie afwezige en één geblesseerde speelster, was de basis behoorlijk uitgedund. Maar de motivatie was goed – ondanks of juist dankzij carnaval dat door diverse teamleden best intensief was gevierd.
Prachtige omgeving de Sallandse Heuvelrug en we werden met het daar welbekende Overijsselse naoberschap gastvrij ontvangen. Puike accommodatie heeft vv Hellendoorn: nagenoeg nieuw kunstgras, professionele VEO-videopname apparatuur, dikke geluidsinstallatie; alles goed voor mekaar daar.
Na een intensieve warming-up en de door ons gewonnen toss, gaf iets na 14:30 uur de scheidsrechter het fluitsignaal voor de aftrap. De eerste tien minuten was het behoorlijk aftasten, in wat afwachtend wedstrijdtempo. Maar SVHA kreeg meer grip op het spel en daarmee de wedstijd. Met een prachtige dieptepass van Ellen Wiggelman werd Kyra van Cleef in de 23e minuut perfect op maat bediend en met links scoorde ze een prachtig doelpunt: 0-1!
Nog geen minuut later maakte Julie Hermans de 0-2 door hem vanaf rechts fenomenaal strak binnen te schieten, dit na weer een strakke pass van Ellen. En in de 32e minuut flikte Ellen het haast onmogelijke: een met rechts indraaiende corner vloog zo de goal in, dus 0-3! Het is al de tweede keer dit seizoen dat ze op deze manier scoorde, ja dan ga je lekker de rust in.
In de tweede helft begon het wat te miezer-regenen en we waren voorbereid op een soort stormaanval van Hellendoorn. Maar die bleef uit. Wij hadden de opdracht: probeer nogmaals te scoren, maar houd in ieder geval deze voorsprong vast.
In de 56e minuut gaf onze mid-mid Merel Willemsen een prachtige dieptepass en daar wist Julie Hermans wel raad mee: 0-4. Daarmee voelde je: de wedstrijd is eigenlijk gespeeld. Hierna werd er volop gewisseld en kregen speelsters de kans én de opdracht om ook op plekken te spelen waar ze normaal niet staan. Heuglijk feit was daarbij dat Kaylee van Stekelenburg na 14 (!) maanden weer haar rentree deed als speelster. Dit na een complexe knieoperatie en uiteraard daaraan gekoppeld langdurige revalidatie en herstel.
Een kleine 10 minuten later gaf Julie Hermans een mooie assist aan Ellen Wiggelman en die twijfelde niet: 0-5. En hoewel ze zelf niet scoorde, één keer bijna wel overigens, werd veel voorbereidend aanvallend werk voorafgaand aan diverse doelpunten verricht door centrale spits Isa van Anrooij. Invalster en sinds een paar maanden nieuw teamlid Derphine Taylor gaf in de 69e minuut vanaf linksvoor een mooie pass op Kyra van Cleef en ook zij scoorde nogmaals: 0-6 dus. In de 80e minuut haalde Ellen nogmaals de trekker over en stond de eindstand 0-7 op het scorebord.
In precies de 45e minuut van de 2e helft floot de vriendelijke en kundige scheidsrechter af en kon het juichen beginnen. Dank aan de vele trouwe fans die ons waren nagereisd en zij konden meegenieten van de overwinning. Uiteraard hoort een mooie elftalfoto bij één van de goals erbij om deze goede en wedstrijd-technisch dik verdiende overwinning in de geschiedenisboeken ook visueel te archiveren. Nu op naar de kwartfinale dus!